حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُتَوَكِّلِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ : كَانَ أَبُو لُبَابَةَ، فَذَكَرَ مَعْنَاهُ وَالْقِصَّةُ لأَبِي لُبَابَةَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ : رَوَاهُ يُونُسُ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ بَعْضِ بَنِي السَّائِبِ بْنِ أَبِي لُبَابَةَ، وَرَوَاهُ الزُّبَيْدِيُّ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ حُسَيْنِ بْنِ السَّائِبِ بْنِ أَبِي لُبَابَةَ مِثْلَهُ .
Ibn Kaʼb ibn Molik aytadi: Abu Luboba (roziyallohu anhu) (shunday) edi, — soʻng u (roviy) shu maʼnoni zikr qildi va voqea Abu Luboba (roziyallohu anhu) haqida (ekanligini aytdi). Abu Dovud aytadi: Bu hadisni Yunus Ibn Shihobdan, u Abu Lubobaning oʻgʻli Soibning baʼzi farzandlaridan rivoyat qilgan. Yana buni Zubaydiy Zuhriydan, u Abu Lubobaning oʻgʻli Soibning oʻgʻli Husayndan xuddi shunday rivoyat qilgan.