حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ جَاءَنَا أَبُو رَافِعٍ مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَمْرٍ كَانَ يَرْفَقُ بِنَا وَطَاعَةُ اللَّهِ وَطَاعَةُ رَسُولِهِ أَرْفَقُ بِنَا نَهَانَا أَنْ يَزْرَعَ أَحَدُنَا إِلاَّ أَرْضًا يَمْلِكُ رَقَبَتَهَا أَوْ مَنِيحَةً يَمْنَحُهَا رَجُلٌ .
Rofiʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Rofiʼ Rasululloh ﷺ huzurlaridan oldimizga keldi va dedi: «Rasululloh ﷺ bizni biz uchun foydali boʻlgan bir ishdan qaytardilar, lekin Allohga itoat va Uning Rasuliga itoat biz uchun yanada foydaliroqdir. U zot birortamiz oʻzimiz egalik qiladigan yerdan yoki bir kishi (foydalanish uchun) bergan yerdan boshqasini ekishimizdan qaytardilar».