حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أُخْبِرْتُ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَبْعَثُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ رَوَاحَةَ فَيَخْرُصُ النَّخْلَ حِينَ يَطِيبُ قَبْلَ أَنْ يُؤْكَلَ مِنْهُ ثُمَّ يُخَيِّرُ يَهُودَ يَأْخُذُونَهُ بِذَلِكَ الْخَرْصِ أَوْ يَدْفَعُونَهُ إِلَيْهِمْ بِذَلِكَ الْخَرْصِ لِكَىْ تُحْصَى الزَّكَاةُ قَبْلَ أَنْ تُؤْكَلَ الثِّمَارُ وَتُفَرَّقَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ xurmolar pishay deb qolganda, ulardan yeyilishidan oldin Abdulloh ibn Ravohani yuborar edilar. U esa xurmoni chama bilan oʻlchab (xars qilib) chiqar edi. Soʻng yahudiylarni ixtiyorli qilar edi: ular xurmoni ana shu taxmin bilan oʻzlarida olib qolar yoki ana shu taxmin bilan ularga (musulmonlarga) topshirar edilar — toki mevalar yeyilishidan va boʻlinib ketishidan oldin zakot hisoblab chiqilsin.