حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ أَنَّهُ بَلَغَهُ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّهُ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ بَيْعِ الْعُرْبَانِ . قَالَ مَالِكٌ وَذَلِكَ - فِيمَا نَرَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ - أَنْ يَشْتَرِيَ الرَّجُلُ الْعَبْدَ أَوْ يَتَكَارَى الدَّابَّةَ ثُمَّ يَقُولُ أُعْطِيكَ دِينَارًا عَلَى أَنِّي إِنْ تَرَكْتُ السِّلْعَةَ أَوِ الْكِرَاءَ فَمَا أَعْطَيْتُكَ لَكَ .
Abdulloh ibn Maslama bizga rivoyat qilib aytdi: Men Molik ibn Anasga oʻqib berdim, unga Amr ibn Shuayb orqali, u otasidan, u bobosidan yetib kelganki, u: «Rasululloh ﷺ urbon (baʼpul, qaytarilmaydigan oldindan toʻlov) savdosidan qaytardilar», degan. Molik aytdi: Bu — bizning fikrimizcha, Alloh yaxshiroq biluvchidir — kishi qul sotib olsa yoki ulov ijaraga olsa, soʻng: «Senga bir dinor beraman, agar molni yoki ijarani tark etsam, senga berganim oʻzingniki boʻladi», deyishidir.