حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، حَدَّثَنِي النُّعْمَانُ بْنُ بَشِيرٍ، قَالَ أَعْطَاهُ أَبُوهُ غُلاَمًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا هَذَا الْغُلاَمُ " . قَالَ غُلاَمِي أَعْطَانِيهِ أَبِي . قَالَ " فَكُلَّ إِخْوَتِكَ أَعْطَى كَمَا أَعْطَاكَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَارْدُدْهُ " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo) shunday dedi: «Otasi unga bir qulni inʼom qildi». Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Bu qul nima?» dedilar. (Nuʼmon): «Bu mening qulim, otam menga uni berdi», dedi. (U zot): «Senga berganidek, barcha aka-ukalaringga ham berdimi?» dedilar. (Nuʼmon): «Yoʻq», dedi. (U zot): «Unda uni qaytar», dedilar.