حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ حَبِيبٍ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي ثَابِتٍ - عَنْ حُمَيْدٍ الأَعْرَجِ، عَنْ طَارِقٍ الْمَكِّيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي امْرَأَةٍ مِنَ الأَنْصَارِ أَعْطَاهَا ابْنُهَا حَدِيقَةً مِنْ نَخْلٍ فَمَاتَتْ فَقَالَ ابْنُهَا إِنَّمَا أَعْطَيْتُهَا حَيَاتَهَا . وَلَهُ إِخْوَةٌ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هِيَ لَهَا حَيَاتَهَا وَمَوْتَهَا " . قَالَ كُنْتُ تَصَدَّقْتُ بِهَا عَلَيْهَا . قَالَ " ذَلِكَ أَبْعَدُ لَكَ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) shunday dedi: Rasululloh ﷺ ansorlardan boʻlgan bir ayol haqida hukm chiqardilar. Uning oʻgʻli unga bir xurmozor bogʻni hadya qilgan edi, soʻng u ayol vafot etdi. Oʻgʻli: «Men uni faqat tirikligi muddatigagina bergan edim», dedi (uning aka-ukalari ham bor edi). Shunda Rasululloh ﷺ: «U (bogʻ) ayolning tirikligida ham, oʻlimidan keyin ham oʻzining mulki boʻlib qoladi», dedilar. Oʻgʻli: «Men uni unga sadaqa qilgan edim», dedi. U zot: «Bu sen uchun (uni qaytarib olishdan) yanada uzoqroqdir», dedilar.