حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنِي فُلَيْتٌ الْعَامِرِيُّ، عَنْ جَسْرَةَ بِنْتِ دِجَاجَةَ، قَالَتْ قَالَتْ عَائِشَةُ رضى الله عنها مَا رَأَيْتُ صَانِعًا طَعَامًا مِثْلَ صَفِيَّةَ صَنَعَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَعَامًا فَبَعَثَتْ بِهِ فَأَخَذَنِي أَفْكَلٌ فَكَسَرْتُ الإِنَاءَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كَفَّارَةُ مَا صَنَعْتُ قَالَ " إِنَاءٌ مِثْلُ إِنَاءٍ وَطَعَامٌ مِثْلُ طَعَامٍ " .
Oisha (roziyallohu anho) shunday dedi: Men taomni Safiyyadek chiroyli tayyorlovchi birovni koʻrmaganman. U Rasulullo ﷺ uchun taom tayyorlab, uni (mening uyimga) yubordi. Shunda meni qaltiroq tutib, idishni sindirib qoʻydim. Soʻng: «Ey Rasulullo, men qilgan ishimning kafforati nima?» dedim. U zot: «(Singan) idish misli idish va taom misli taom (beriladi)», dedilar.