حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، حَدَّثَنِي عُقْبَةُ بْنُ الْحَارِثِ، وَحَدَّثَنِيهِ صَاحِبٌ، لِي عَنْهُ - وَأَنَا لِحَدِيثِ، صَاحِبِي أَحْفَظُ - قَالَ تَزَوَّجْتُ أُمَّ يَحْيَى بِنْتَ أَبِي إِهَابٍ فَدَخَلَتْ عَلَيْنَا امْرَأَةٌ سَوْدَاءُ فَزَعَمَتْ أَنَّهَا أَرْضَعَتْنَا جَمِيعًا فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَأَعْرَضَ عَنِّي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا لَكَاذِبَةٌ . قَالَ " وَمَا يُدْرِيكَ وَقَدْ قَالَتْ مَا قَالَتْ دَعْهَا عَنْكَ " .
Sulaymon ibn Harb bizga aytib berdi: Hammod ibn Zayd bizga Ayyubdan, u Ibn Abu Mulaykadan aytib berdi: Uqba ibn al-Horis (roziyallohu anhu) menga aytib berdi, uni menga oʻrtogʻim ham undan aytib bergan ‒ men oʻrtogʻimning hadisini koʻproq yodlaganman ‒ u dedi: «Men Umm Yahyo binti Abu Ihobga uylangan edim. Yonimizga bir qora ayol kirib, u ikkalamizni ham emizganini daʼvo qildi. Shunda men Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, buni u zotga aytdim. U zot mendan yuz oʻgirdilar. Men: ‹Yo Rasululloh, u albatta yolgʻonchidir›, ‒ dedim. U zot: ‹Sen qaydan bilasan? U aytadiganini aytib boʻldi-ku. Uni (ayolingni) oʻzingdan ajrat›, ‒ dedilar».