حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ الإِسْكَنْدَرَانِيُّ، حَدَّثَنَا زِيَادٌ، - يَعْنِي ابْنَ يُونُسَ - حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ رَبِيعَةَ، بِإِسْنَادِ أَبِي مُصْعَبٍ وَمَعْنَاهُ . قَالَ سُلَيْمَانُ فَلَقِيتُ سُهَيْلاً فَسَأَلْتُهُ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ مَا أَعْرِفُهُ . فَقُلْتُ لَهُ إِنَّ رَبِيعَةَ أَخْبَرَنِي بِهِ عَنْكَ . قَالَ فَإِنْ كَانَ رَبِيعَةُ أَخْبَرَكَ عَنِّي فَحَدِّثْ بِهِ عَنْ رَبِيعَةَ عَنِّي .
Muhammad ibn Dovud al-Iskandaroniy bizga aytib berdi: Ziyod ‒ yaʼni Ibn Yunus ‒ bizga aytib berdi: Sulaymon ibn Bilol menga Robiʼadan, Abu Musʼabning isnodi va shu maʼnosi bilan aytib berdi. Sulaymon dedi: «Soʻng men Suhayl bilan uchrashib, undan bu hadis haqida soʻradim. U: ‹Men buni bilmayman›, ‒ dedi. Men unga: ‹Robiʼa menga buni sendan xabar bergan edi›, ‒ dedim. U: ‹Agar Robiʼa senga buni mendan xabar bergan boʻlsa, uni Robiʼadan, u mendan deb rivoyat qil›, ‒ dedi».