حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي عُمَرَ، يَحْيَى الْبَهْرَانِيِّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ يُنْبَذُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الزَّبِيبُ فَيَشْرَبُهُ الْيَوْمَ وَالْغَدَ وَبَعْدَ الْغَدِ إِلَى مَسَاءِ الثَّالِثَةِ ثُمَّ يَأْمُرُ بِهِ فَيُسْقَى الْخَدَمَ أَوْ يُهَرَاقُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ مَعْنَى يُسْقَى الْخَدَمَ يُبَادَرُ بِهِ الْفَسَادُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَبُو عُمَرَ يَحْيَى بْنُ عُبَيْدٍ الْبَهْرَانِيُّ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) shunday dedi: «Nabiy ﷺ uchun mayiz (quruq uzum)dan nabiz tayyorlanar edi. U zot uni shu kuni, ertasi kuni va undan keyingi kuni — uchinchi kunning kechigacha ichar edilar. Soʻngra (qolganini) amr qilib, xizmatkorlarga ichirtirar edilar yoki toʻktirib tashlatar edilar.» Abu Dovud dedi: «Xizmatkorlarga ichirildi degani — buzilib qolishidan oldin (degan maʼnodadir).» Abu Dovud dedi: «Abu Umar — Yahyo ibn Ubayd al-Bahroniydir.»