حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَيْسَرَةَ، - يَعْنِي الْعَطَّارَ - عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ هَاتَيْنِ الشَّجَرَتَيْنِ وَقَالَ " مَنْ أَكَلَهُمَا فَلاَ يَقْرَبَنَّ مَسْجِدَنَا " . وَقَالَ " إِنْ كُنْتُمْ لاَ بُدَّ آكِلِيهِمَا فَأَمِيتُوهُمَا طَبْخًا " . قَالَ يَعْنِي الْبَصَلَ وَالثُّومَ .
Muoviya ibn Qurra (rahimahulloh) otasidan rivoyat qilishicha, Nabiy ﷺ mana bu ikki oʻsimlikdan qaytardilar va: «Kim ularni yesa, masjidimizga aslo yaqinlashmasin», dedilar. Yana: «Agar ularni yeyishdan chora topa olmasangiz, pishirib (hidini) oʻldiringlar», dedilar. (Roviy) buni piyoz va sarimsoqni nazarda tutib aytdi.