حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْكَىِّ فَاكْتَوَيْنَا فَمَا أَفْلَحْنَ وَلاَ أَنْجَحْنَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَانَ يَسْمَعُ تَسْلِيمَ الْمَلاَئِكَةِ فَلَمَّا اكْتَوَى انْقَطَعَ عَنْهُ فَلَمَّا تَرَكَ رَجَعَ إِلَيْهِ .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U: «Paygʻambar ﷺ dogʻlash (kuydirib davolash)dan qaytardilar. Biz dogʻlatdik, ammo u bizga foyda ham bermadi, najot ham bermadi», dedi. Abu Dovud aytadi: U (Imron) farishtalarning salomini eshitar edi; dogʻlatgach, bu undan uzilib qoldi; (dogʻlashni) tark etgach, yana unga qaytdi.