حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ، حَدَّثَتْنِي جَدَّتِي الرَّبَابُ، قَالَتْ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ، يَقُولُ مَرَرْنَا بِسَيْلٍ فَدَخَلْتُ فَاغْتَسَلْتُ فِيهِ فَخَرَجْتُ مَحْمُومًا فَنُمِيَ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مُرُوا أَبَا ثَابِتٍ يَتَعَوَّذْ " . قَالَتْ فَقُلْتُ يَا سَيِّدِي وَالرُّقَى صَالِحَةٌ فَقَالَ " لاَ رُقْيَةَ إِلاَّ فِي نَفْسٍ أَوْ حُمَةٍ أَوْ لَدْغَةٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الْحُمَةُ مِنَ الْحَيَّاتِ وَمَا يَلْسَعُ .
Sahl ibn Hunayf (roziyallohu anhu)ning: «Biz bir sel (suvi) yonidan oʻtdik, men (suvga) tushib choʻmildim, chiqsam, isitmalab qoldim. Bu Rasululloh ﷺga yetkazildi. Shunda u zot: ‹Abu Sobitga panoh tilashni buyuringlar›, dedilar», deganini eshitdim. (Rabob) dedi: «Men: ‹Ey sayyidim, afsun ham foydali boʻladimi?› dedim. U zot: ‹Koʻz (tegishi), zaharli hasharot yoki (ilon) chaqishidan boshqa narsada afsun yoʻq›, dedilar.» Abu Dovud aytdi: ‹Huma› ilonlar va chaqadigan (zaharli hasharot)larni anglatadi.