حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ رَجُلاً، مِنْ أَسْلَمَ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لُدِغْتُ اللَّيْلَةَ فَلَمْ أَنَمْ حَتَّى أَصْبَحْتُ . قَالَ " مَاذَا " . قَالَ عَقْرَبٌ . قَالَ " أَمَا إِنَّكَ لَوْ قُلْتَ حِينَ أَمْسَيْتَ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ لَمْ تَضُرَّكَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ " .
Aslam (qabilasi)dan boʻlgan bir kishi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U dedi: «Men Rasululloh ﷺ huzurlarida oʻtirgan edim. Shunda ul zotning sahobalaridan bir kishi kelib: ‹Ey Allohning Rasuli! Bu kecha meni (nimadir) chaqib oldi, ertalabgacha uxlay olmadim›, dedi. (Rasululloh ﷺ): ‹Nima (chaqdi)?›, dedilar. U: ‹Chayon›, dedi. (Rasululloh ﷺ): ‹Agar sen kechqurun: «Auzu bi-kalimatillahit-tammati min sharri ma xalaq» (Allohning toʻkis kalimalari bilan U yaratgan narsalar yomonligidan panoh tilayman), deb aytganingda, inshaalloh, u senga zarar yetkazmas edi›, dedilar.»