حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، قَالَ يَقُولُ النَّاسُ الصَّفَرُ وَجَعٌ يَأْخُذُ فِي الْبَطْنِ . قُلْتُ فَمَا الْهَامَةُ قَالَ يَقُولُ النَّاسُ الْهَامَةُ الَّتِي تَصْرُخُ هَامَةُ النَّاسِ وَلَيْسَتْ بِهَامَةِ الإِنْسَانِ إِنَّمَا هِيَ دَابَّةٌ .
Yahyo ibn Xalaf bizga Abu Osim orqali, u Ibn Jurayjdan, u Atodan rivoyat qiladi. Ato (rahimahulloh) aytdi: «Odamlar: ‹Safar — qoringa tushadigan ogʻriqdir›, deyishadi». Men: «Homa nima?» deb soʻradim. U: «Odamlar: ‹Homa — qichqiruvchi qush boʻlib, u odamlarning ruhidir›, deyishadi. Aslida u inson ruhi emas, balki bir jonivordir», dedi.