حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَحِقَ الْمُسْلِمُونَ رَجُلاً فِي غُنَيْمَةٍ لَهُ فَقَالَ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ فَقَتَلُوهُ وَأَخَذُوا تِلْكَ الْغُنَيْمَةَ فَنَزَلَتْ { وَلاَ تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلاَمَ لَسْتَ مُؤْمِنًا تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا } تِلْكَ الْغُنَيْمَةَ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u kishi: «Musulmonlar oʻzining (kichik) bir qoʻy podasi bilan turgan bir kishiga duch kelishdi. U: ‹Assalomu alaykum›, dedi. Lekin ular uni oʻldirib, oʻsha qoʻylarni olib qoʻyishdi. Shunda {Sizga salom bergan kishiga: ‹Sen moʻmin emassan›, demanglar. Siz hayoti dunyo matosini istar ekansiz} ((Sura) Niso 94) oyati — oʻsha qoʻylar haqida — nozil boʻldi», dedilar.