حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ نَزَلَ الْوَحْىُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَ عَلَيْنَا { سُورَةٌ أَنْزَلْنَاهَا وَفَرَضْنَاهَا } . قَالَ أَبُو دَاوُدَ يَعْنِي مُخَفَّفَةً حَتَّى أَتَى عَلَى هَذِهِ الآيَاتِ .
Muso ibn Ismoil bizga hadis aytib, Hammod bizga aytib, Hishom ibn Urva bizga Urvadan rivoyat qildiki, Oisha (roziyallohu anho) dedi: Rasululloh ﷺ ga vahiy nozil boʻldi va u zot bizga {suratun anzalnoha va faradnoha} (Bu bir suradirki, Biz uni nozil qildik va uni farz qildik) deb oʻqib berdilar. Abu Dovud dedi: Yaʼni «faradnoha»dagi «ro» harfini shaddasiz, yengil qilib (oʻqidilar), toki shu ayatlarga yetib keldilar.