حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي ثَوْبٍ دُونٍ فَقَالَ " أَلَكَ مَالٌ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " مِنْ أَىِّ الْمَالِ " . قَالَ قَدْ أَتَانِيَ اللَّهُ مِنَ الإِبِلِ وَالْغَنَمِ وَالْخَيْلِ وَالرَّقِيقِ . قَالَ " فَإِذَا أَتَاكَ اللَّهُ مَالاً فَلْيُرَ أَثَرُ نِعْمَةِ اللَّهِ عَلَيْكَ وَكَرَامَتِهِ " .
Abul Ahvas otasidan (roziyallohu anhu) rivoyat qiladi: U dedi: Men Paygʻambar ﷺ huzurlariga past (arzon) kiyimda keldim. Shunda u zot: «Molu mulking bormi?» dedilar. U: «Ha» dedi. «Qanaqa moldan?» dedilar. U: «Alloh menga tuya, qoʻy, ot va qullardan bergan» dedi. Shunda u zot: «Alloh senga mol bergan ekan, Allohning sendagi neʼmatining va karomatining asari koʻrinib tursin» dedilar.