حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَهُ شَعْرٌ يَبْلُغُ شَحْمَةَ أُذُنَيْهِ وَرَأَيْتُهُ فِي حُلَّةٍ حَمْرَاءَ لَمْ أَرَ شَيْئًا قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهُ .
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Rasululloh ﷺning quloqlari yumshogʻigacha yetadigan sochlari bor edi. Men u zotni qizil hulla (libos)da koʻrdim, hech qachon u zotdan koʻra goʻzalroq narsani koʻrmaganman.