حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ جَرَّ ثَوْبَهُ خُيَلاَءَ لَمْ يَنْظُرِ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ أَحَدَ جَانِبَىْ إِزَارِي يَسْتَرْخِي إِنِّي لأَتَعَاهَدُ ذَلِكَ مِنْهُ . قَالَ " لَسْتَ مِمَّنْ يَفْعَلُهُ خُيَلاَءَ " .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, u otasidan rivoyat qilib aytadi: Rasululloh ﷺ: «Kim kiyimini kibr bilan sudrab yursa, Alloh Qiyomat kuni unga (rahmat nazari bilan) nazar solmaydi», dedilar. Shunda Abu Bakr (roziyallohu anhu): «Mening izorimning bir yoni osilib tushadi, men uni doimo poylab, koʻtarib turaman», dedi. U zot: «Sen buni kibr bilan qiladiganlardan emassan», dedilar.