حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَوْرٍ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ ابْنِ خُثَيْمٍ، عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ لَمَّا نَزَلَتْ { يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلاَبِيبِهِنَّ } خَرَجَ نِسَاءُ الأَنْصَارِ كَأَنَّ عَلَى رُءُوسِهِنَّ الْغِرْبَانُ مِنَ الأَكْسِيَةِ .
Ummu Salama (roziyallohu anho) — moʼminlar onasi — shunday dedi: {Jilboblaridan (boʻlgan matolarni) oʻzlariga yaqinlashtirib (yopib) olsinlar} (oyati) nozil boʻlganda, ansor ayollari koʻrpa-toʻshak matolaridan (yasagan yopinchiqlar bilan) goʻyo boshlarida qora qargʻalar boʻlganday (yopinib) chiqdilar.