حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ، عَامَ حَجَّ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَتَنَاوَلَ قُصَّةً مِنْ شَعْرٍ كَانَتْ فِي يَدِ حَرَسِيٍّ يَقُولُ يَا أَهْلَ الْمَدِينَةِ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْ مِثْلِ هَذِهِ وَيَقُولُ " إِنَّمَا هَلَكَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ حِينَ اتَّخَذَ هَذِهِ نِسَاؤُهُمْ " .
Humayd ibn Abdurrahmon (rahimahulloh)dan rivoyat qilinishicha, u Muoviya ibn Abu Sufyon (roziyallohu anhu)ni haj qilgan yili minbar ustida turib, posbonning qoʻlidagi bir tutam sochni olib turib, shunday deganini eshitdi: «Ey Madina ahli, olimlaringiz qayda?! Men Rasululloh ﷺ ning xuddi mana shunga oʻxshashdan qaytarayotganlarini va: ‹Bani Isroil ayollari mana shuni odat qilib olganlarida halok boʻlgan edi›, deyotganlarini eshitganman».