حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا سَلْمٌ الْعَلَوِيُّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، دَخَلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ أَثَرُ صُفْرَةٍ - وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَلَّمَا يُوَاجِهُ رَجُلاً فِي وَجْهِهِ بِشَىْءٍ يَكْرَهُهُ - فَلَمَّا خَرَجَ قَالَ " لَوْ أَمَرْتُمْ هَذَا أَنْ يَغْسِلَ هَذَا عَنْهُ " .
Ubaydulloh ibn Umar ibn Maysara bizga aytib berdi, Hammod ibn Zayd bizga aytib berdi, Salm al-Alaviy bizga aytib berdi, u Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi: Bir kishi Rasululloh ﷺning huzurlariga kirdi, unda sariqlik (zaʼfaron) izi bor edi. Nabiy ﷺ esa biror kishining yuziga oʻzi yoqtirmaydigan narsani roʻbaroʻ qilib aytishlari kamdan-kam boʻlardi. U (kishi) chiqib ketgach, u zot: «Bu kishiga buni oʻzidan yuvib tashlashni buyursalaringiz edi», dedilar.