حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، بِهَذَا الْخَبَرِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَالْتَمَسُوهُ فَلَمْ يَجِدُوهُ فَاتَّخَذَ عُثْمَانُ خَاتَمًا وَنَقَشَ فِيهِ " مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ " . قَالَ فَكَانَ يَخْتِمُ بِهِ أَوْ يَتَخَتَّمُ بِهِ .
Muhammad ibn Yahyo ibn Foris, unga Abu Osim, unga Mugʻiyra ibn Ziyod, unga Nofeʼ, unga Ibn Umar (roziyallohu anhumo) Nabiy ﷺ dan shu xabarni rivoyat qildi. U aytdi: «Bas, ular uni (qudukka tushgan uzukni) qidirdilar, ammo topa olmadilar. Shunda Usmon bir uzuk yasatib, unga ‹Muhammadun Rasululloh› deb naqsh oʻydirdi». Rivoyat qiluvchi aytdi: U (Usmon) u bilan muhr bosar yoki uni taqib yurar edi.