حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، وَزِيَادُ بْنُ يَحْيَى، وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالُوا حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ أَبُو عَتَّابٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مَكِينٍ، نُوحُ بْنُ رَبِيعَةَ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ الْمُعَيْقِيبِ، وَجَدُّهُ، مِنْ قِبَلِ أُمِّهِ أَبُو ذُبَابٍ عَنْ جَدِّهِ، قَالَ كَانَ خَاتَمُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ حَدِيدٍ مَلْوِيٌّ عَلَيْهِ فِضَّةٌ . قَالَ فَرُبَّمَا كَانَ فِي يَدِهِ قَالَ وَكَانَ الْمُعَيْقِيبُ عَلَى خَاتَمِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Ibn al-Musanno, Ziyod ibn Yahyo va al-Hasan ibn Ali rivoyat qilib aytdilar: Bizga Sahl ibn Hammod Abu Attob, unga Abu Makiyn — Nuh ibn Rabiʼa, unga Iyos ibn al-Horis ibn al-Muayqib — uning ona tomonidan bobosi Abu Zubob edi — bobosidan rivoyat qilib aytdi: «Nabiy ﷺ ning uzuklari temirdan boʻlib, ustiga kumush yopilgan (qoplangan) edi». U aytdi: Baʼzan u (uzuk) mening qoʻlimda boʻlardi. U aytdi: al-Muayqib Nabiy ﷺ ning muhrlari (uzuklari) ustidan masʼul edi.