حَدَّثَنَا ابْنُ نُفَيْلٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ عَبَّادٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها قَالَتْ قَدِمَتْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِلْيَةٌ مِنْ عِنْدِ النَّجَاشِيِّ أَهْدَاهَا لَهُ فِيهَا خَاتَمٌ مِنْ ذَهَبٍ فِيهِ فَصٌّ حَبَشِيٌّ - قَالَتْ - فَأَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِعُودٍ مُعْرِضًا عَنْهُ أَوْ بِبَعْضِ أَصَابِعِهِ ثُمَّ دَعَى أُمَامَةَ ابْنَةَ أَبِي الْعَاصِ ابْنَةَ ابْنَتِهِ زَيْنَبَ فَقَالَ " تَحَلَّىْ بِهَذَا يَا بُنَيَّةُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi, u dedilar: «Nabiy ﷺga Najoshiy tomonidan hadya qilingan, ichida koʻzi habashiy boʻlgan oltin uzuk bor zeb-ziynat keldi». (Oisha) dedilar: «Rasululloh ﷺ undan yuz oʻgirgan holda uni bir tayoqcha bilan yoki barmoqlarining biri bilan oldilar, soʻng qizlari Zaynabning qizi Umoma binti Abul-Osni chaqirdilar va: ‹Buni taqib ol, ey qizginam›, — dedilar».