حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، وَيُونُسَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنِ الأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ خَرَجْتُ وَأَنَا أُرِيدُ، - يَعْنِي فِي الْقِتَالِ - فَلَقِيَنِي أَبُو بَكْرَةَ فَقَالَ ارْجِعْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا تَوَاجَهَ الْمُسْلِمَانِ بِسَيْفَيْهِمَا فَالْقَاتِلُ وَالْمَقْتُولُ فِي النَّارِ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الْقَاتِلُ فَمَا بَالُ الْمَقْتُولِ قَالَ " إِنَّهُ أَرَادَ قَتْلَ صَاحِبِهِ " .
Abul Komil bizga Hammod ibn Zayddan, u Ayyub va Yunusdan, ular Hasandan, u Ahnaf ibn Qaysdan rivoyat qildi. U: «Men (jangda qatnashishni) niyat qilib chiqdim. Shunda meni Abu Bakra (roziyallohu anhu) uchratib qoldi va: ‹Qaytgin! Chunki men Rasululloh ﷺ: ʼIkki musulmon oʻz qilichlari bilan bir-biriga roʻbaroʻ kelsa, oʻldirgan ham, oʻldirilgan ham doʻzaxda boʻladiʼ, deganlarini eshitganman›, dedi. Men: ‹Yo Rasululloh, mana bu oʻldirgan kishi (uning doʻzaxda boʻlishi maʼlum), ammo oʻldirilganning holi nima boʻldi?›, dedim. U zot ﷺ: ‹U ham oʻz birodarini oʻldirishni iroda qilgan edi›, dedilar», dedi.