حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، سَلاَّمُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ فِتْنَةً فَعَظَّمَ أَمْرَهَا فَقُلْنَا أَوْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَئِنْ أَدْرَكَتْنَا هَذِهِ لَتُهْلِكَنَّا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَلاَّ إِنَّ بِحَسْبِكُمُ الْقَتْلُ " . قَالَ سَعِيدٌ فَرَأَيْتُ إِخْوَانِي قُتِلُوا .
Musaddad bizga Abul Ahvas Sallom ibn Sulaymdan, u Mansurdan, u Hilol ibn Yasofdan, u Said ibn Zayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi. U aytdi: «Biz Nabiy ﷺning huzurlarida edik. U zot fitnani zikr qilib, uning ishini ulugʻ qilib koʻrsatdilar. Biz — yoki ular: ‹Yo Rasululloh, agar bu (fitna) bizga yetib kelsa, bizni halok qiladi!›, dedik. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Yoʻq, sizlarga oʻldirilishingizning oʻzi yetarlidir›, dedilar». Said aytdi: «Soʻng men birodarlarimning oʻldirilganini koʻrdim».