حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، حَدَّثَنَا فِطْرٌ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ أَبِي بَزَّةَ، عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، عَنْ عَلِيٍّ، - رضى الله تعالى عنه - عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدَّهْرِ إِلاَّ يَوْمٌ لَبَعَثَ اللَّهُ رَجُلاً مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يَمْلأُهَا عَدْلاً كَمَا مُلِئَتْ جَوْرًا " .
Usmon ibn Abu Shayba bizga hadis aytdi, Fazl ibn Dukayn bizga hadis aytdi, Fitr bizga hadis aytdi, u Qosim ibn Abu Bazzadan, u Abut-Tufayldan, u Alidan (roziyallohu taolo anhu), u Nabiy ﷺdan rivoyat qildi. U zot dedilar: «Agar zamonadan bir kungina qolgan boʻlsa ham, Alloh ahli baytimdan bir kishini chiqaradi; u yer yuzini jabr bilan toʻlganidek, adolat bilan toʻldiradi».