حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ خَبَّابٍ أَبِي الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنِي عِكْرِمَةُ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ حَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ ذَكَرَ الْفِتْنَةَ فَقَالَ " إِذَا رَأَيْتُمُ النَّاسَ قَدْ مَرِجَتْ عُهُودُهُمْ وَخَفَّتْ أَمَانَاتُهُمْ وَكَانُوا هَكَذَا " . وَشَبَّكَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ قَالَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ كَيْفَ أَفْعَلُ عِنْدَ ذَلِكَ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاكَ قَالَ " الْزَمْ بَيْتَكَ وَامْلِكْ عَلَيْكَ لِسَانَكَ وَخُذْ بِمَا تَعْرِفُ وَدَعْ مَا تُنْكِرُ وَعَلَيْكَ بِأَمْرِ خَاصَّةِ نَفْسِكَ وَدَعْ عَنْكَ أَمْرَ الْعَامَّةِ " .
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺning atrofida (oʻtirgan) edik, u zot fitnani zikr qilib: «Odamlarni ahdu paymonlari aralashib ketgan, omonatlari yengillashgan (kamaygan) va mana bunday boʻlib qolgan holda koʻrsangiz», — deb barmoqlarini bir-biriga kiritdilar. (Abdulloh) aytdi: Men u zotning oldiga turib bordim-da: «Alloh meni sizga fido qilsin, oʻshanda men qanday qilay?» — dedim. U zot: «Uyingda qadrdon boʻl, tilingni oʻzingga (jilovga) tut, tan oladigan (yaxshi) narsani ol, inkor qiladigan (yomon) narsani tashla, oʻzingning xos nafsing ishi bilan mashgʻul boʻl va ommaning ishini oʻzingdan qoʻy», — dedilar.