حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، وَحَفْصُ بْنُ عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، - وَهَذَا لَفْظُهُ - عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَنْ، سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ وَقَالَ سُلَيْمَانُ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَنْ يَهْلِكَ النَّاسُ حَتَّى يَعْذِرُوا أَوْ يُعْذِرُوا مِنْ أَنْفُسِهِمْ " .
Abu Baxtariy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, menga Nabiy ﷺdan eshitgan bir kishi xabar berdi (Sulaymon esa: «Menga Nabiy ﷺning sahobalaridan bir kishi rivoyat qildiki», dedi), Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Toki odamlar (oʻzlari uchun) bahona qoldirmaydigan yoki oʻzlarini bahonali qilib oladigan darajaga yetmaguncha, halok boʻlmaydilar».