حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَابْنُ، مَوْهَبٍ - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا ارْتَحَلَ قَبْلَ أَنْ تَزِيغَ الشَّمْسُ أَخَّرَ الظُّهْرَ إِلَى وَقْتِ الْعَصْرِ ثُمَّ نَزَلَ فَجَمَعَ بَيْنَهُمَا فَإِنْ زَاغَتِ الشَّمْسُ قَبْلَ أَنْ يَرْتَحِلَ صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ رَكِبَ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو دَاوُدَ كَانَ مُفَضَّلٌ قَاضِيَ مِصْرَ وَكَانَ مُجَابَ الدَّعْوَةِ وَهُوَ ابْنُ فَضَالَةَ .
Qutayba va Ibn Mavhab bizga aytib berishdi — maʼnosi bir — ular aytdi: al-Mufazzal bizga Uqayldan, u Ibn Shihobdan, u Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan aytib berdi. U aytdi: Rasululloh ﷺ quyosh ogʻishidan oldin yoʻlga otlansalar, peshinni asr vaqtiga kechiktirar, soʻng (uloviga) tushib, ikkalasini jamlar edilar. Agar quyosh otlanishlaridan oldin ogʻsa, peshinni oʻqib, soʻng ﷺ (ulovga) minar edilar. Abu Dovud aytdi: Mufazzal Misrning qozisi edi va duosi mustajob kishi edi, u Fazolaning oʻgʻlidir.