حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ نُعَيْمِ بْنِ هَزَّالٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ مَاعِزُ بْنُ مَالِكٍ يَتِيمًا فِي حِجْرِ أَبِي . فَأَصَابَ جَارِيَةً مِنَ الْحَىِّ فَقَالَ لَهُ أَبِي ائْتِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبِرْهُ بِمَا صَنَعْتَ لَعَلَّهُ يَسْتَغْفِرُ لَكَ وَإِنَّمَا يُرِيدُ بِذَلِكَ رَجَاءَ أَنْ يَكُونَ لَهُ مَخْرَجًا فَأَتَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ فَأَقِمْ عَلَىَّ كِتَابَ اللَّهِ . فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَعَادَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ فَأَقِمْ عَلَىَّ كِتَابَ اللَّهِ . حَتَّى قَالَهَا أَرْبَعَ مِرَارٍ . قَالَ صلى الله عليه وسلم " إِنَّكَ قَدْ قُلْتَهَا أَرْبَعَ مَرَّاتٍ فَبِمَنْ " . قَالَ بِفُلاَنَةَ . قَالَ " هَلْ ضَاجَعْتَهَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " هَلْ بَاشَرْتَهَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " هَلْ جَامَعْتَهَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُرْجَمَ فَأُخْرِجَ بِهِ إِلَى الْحَرَّةِ . فَلَمَّا رُجِمَ فَوَجَدَ مَسَّ الْحِجَارَةِ جَزِعَ فَخَرَجَ يَشْتَدُّ فَلَقِيَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُنَيْسٍ وَقَدْ عَجَزَ أَصْحَابُهُ فَنَزَعَ لَهُ بِوَظِيفِ بَعِيرٍ فَرَمَاهُ بِهِ فَقَتَلَهُ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " هَلاَّ تَرَكْتُمُوهُ لَعَلَّهُ أَنْ يَتُوبَ فَيَتُوبَ اللَّهُ عَلَيْهِ " .
Nuʼaym ibn Hazzol (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Moʼiz ibn Molik otamning qaramogʻidagi yetim edi. U mahalladagi bir choʻri bilan zino qildi. Otam unga: «Rasululloh ﷺning huzurlariga borib, qilgan ishingni u zotga aytib ber, balki u zot sen uchun (Allohdan) magʻfirat soʻrarlar», dedi — buning bilan u faqat (Moʼizga) bir chiqib ketish yoʻli boʻlishini umid qildi. Bas, u (Moʼiz) u zotning huzurlariga kelib: «Ey Rasululloh, men zino qildim, menga Allohning Kitobini (hukmini) ijro qiling», dedi. U zot undan yuz oʻgirdilar. U yana qaytib: «Ey Rasululloh, men zino qildim, menga Allohning Kitobini ijro qiling», dedi. Toki u buni toʻrt marta aytdi. U zot ﷺ: «Sen buni toʻrt marta aytding, kim bilan (zino qilding)?», dedilar. U: «Falonchi (ayol) bilan», dedi. U zot: «Sen u bilan yotdingmi?», dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Sen unga tegdingmi?», dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Sen unga jimoʼ qildingmi?», dedilar. U: «Ha», dedi. Bas, u zot uni rajm qilishga buyurdilar. Shunday qilib, u Harraga olib chiqildi. U rajm qilinib, toshlarning taʼsirini sezgach, sabri chidamay qochib qoldi. Shunda Abdulloh ibn Unays uni uchratdi — uni rajm qilayotganlar (quvib yetishdan) ojiz qolishgan edi — va u (Moʼizga) bir tuya oyogʻining suyagini olib otdi-da, uni oʻldirdi. Soʻng u (Abdulloh) Paygʻambar ﷺning huzurlariga kelib, buni u zotga aytdi. Shunda u zot: «Uni qoʻyib yubormadingizmi?! Balki u tavba qilib, Alloh uning tavbasini qabul qilgan boʻlardi», dedilar.
