حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ رَأَيْتُ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ حِينَ جِيءَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً قَصِيرًا أَعْضَلَ لَيْسَ عَلَيْهِ رِدَاءٌ فَشَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ أَنَّهُ قَدْ زَنَى . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَلَعَلَّكَ قَبَّلْتَهَا " . قَالَ لاَ وَاللَّهِ إِنَّهُ قَدْ زَنَى الآخِرُ . قَالَ فَرَجَمَهُ ثُمَّ خَطَبَ فَقَالَ " أَلاَ كُلَّمَا نَفَرْنَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَلَفَ أَحَدُهُمْ لَهُ نَبِيبٌ كَنَبِيبِ التَّيْسِ يَمْنَحُ إِحْدَاهُنَّ الْكُثْبَةَ أَمَا إِنَّ اللَّهَ إِنْ يُمَكِّنِّي مِنْ أَحَدٍ مِنْهُمْ إِلاَّ نَكَلْتُهُ عَنْهُنَّ " .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu) aytadi: Moiz ibn Molik Nabiy ﷺ huzurlariga olib kelinganida, men uni koʻrdim. U pakana, baquvvat bir kishi edi, ustida ridosi (yopinchigʻi) yoʻq edi. U oʻzining zino qilganini oʻ ziga qarshi toʻrt marta iqror berdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Balki sen uni oʻpgandirsan?» dedilar. U: «Yoʻq, Allohga qasamki, bu badbaxt rostdan ham zino qildi», dedi. (Roviy) aytadi: Shunda u zot uni toshboʻron qildilar, soʻng xutba qilib dedilar: «Ogoh boʻling! Biz qajon Alloh azza va jalla yoʼlida (jangga) chiqsak, ulardan biri echki kabidek tovush chiqarib ortda qoladi va oʻsha ayollarning biriga oʻz sutini (nutfasini) beradi. Ogoh boʼlingki, agar Alloh menga ulardan birini qoʼlga tushirishga imkon bersa, men uni ulardan (ayollardan) qattiq jazolab tiyib qoʼyaman».