حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ مَرُّوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَهُودِيٍّ قَدْ حُمِّمَ وَجْهُهُ وَهُوَ يُطَافُ بِهِ فَنَاشَدَهُمْ مَا حَدُّ الزَّانِي فِي كِتَابِهِمْ قَالَ فَأَحَالُوهُ عَلَى رَجُلٍ مِنْهُمْ فَنَشَدَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا حَدُّ الزَّانِي فِي كِتَابِكُمْ " . فَقَالَ الرَّجْمُ وَلَكِنْ ظَهَرَ الزِّنَا فِي أَشْرَافِنَا فَكَرِهْنَا أَنْ يُتْرَكَ الشَّرِيفُ وَيُقَامَ عَلَى مَنْ دُونَهُ فَوَضَعْنَا هَذَا عَنَّا . فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرُجِمَ ثُمَّ قَالَ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَوَّلُ مَنْ أَحْيَا مَا أَمَاتُوا مِنْ كِتَابِكَ " .
Baroʼ ibn Ozib (roziyallohu anhu) aytdi: Yuzi qoraga boʻyalgan, atrofda aylantirilayotgan bir yahudiyni Rasululloh ﷺ ning oldilaridan olib oʻtishdi. Shunda u zot ularni Alloh nomi bilan ont ichirib: «Kitobingizda zinokorning jazosi nima?» deb soʻradilar. (Roviy) dedi: Ular u zotni oʻzlaridan bir kishiga yoʻlladilar. Paygʻambar ﷺ uni ont ichirib: «Kitobingizda zinokorning jazosi nima?» deb soʻradilar. U: «Toshboʻron. Lekin zino bizning ashroflarimiz (oqsuyaklarimiz) orasida koʻpaydi, shunda biz oqsuyakni qoʻyib, undan pastrogʻiga jazo berishni yoqtirmadik, shu sababli buni oʻzimizdan soqit qildik», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ u haqida buyurdilar va u toshboʻron qilindi. Soʻng u zot: «Ey Alloh! Ular oʻldirgan Kitobing (hukmin)i tiriltirgan birinchi kishi men boʻldim», dedilar.