حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَسٍ أَنَّ جَارِيَةً، كَانَ عَلَيْهَا أَوْضَاحٌ لَهَا فَرَضَخَ رَأْسَهَا يَهُودِيٌّ بِحَجَرٍ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبِهَا رَمَقٌ فَقَالَ لَهَا " مَنْ قَتَلَكِ فُلاَنٌ قَتَلَكِ " . فَقَالَتْ لاَ . بِرَأْسِهَا . قَالَ " مَنْ قَتَلَكِ فُلاَنٌ قَتَلَكِ " . قَالَتْ لاَ . بِرَأْسِهَا . قَالَ " فُلاَنٌ قَتَلَكِ " . قَالَتْ نَعَمْ . بِرَأْسِهَا فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُتِلَ بَيْنَ حَجَرَيْنِ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir joriyaning ustida kumush taqinchoqlari bor edi. Bir yahudiy uning boshini tosh bilan ezib tashladi. Rasululloh ﷺ uning huzuriga kirganlarida, unda hali jon bor edi. U zot unga: «Seni kim oʻldirdi? Falonchi oʻldirdimi?» dedilar. U boshi bilan (ishora qilib): «Yoʻq», dedi. U zot: «Seni kim oʻldirdi? Falonchi oʻldirdimi?» dedilar. U boshi bilan: «Yoʻq», dedi. U zot: «Falonchi oʻldirdimi?» dedilar. U boshi bilan: «Ha», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ uning haqida amr qildilar va u ikki tosh orasida oʻldirildi.