حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَهَارُونُ بْنُ عَبَّادٍ الأَزْدِيُّ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، أَنَّ عُمَرَ، اسْتَشَارَ النَّاسَ فِي إِمْلاَصِ الْمَرْأَةِ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ شَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى فِيهَا بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ . فَقَالَ ائْتِنِي بِمَنْ يَشْهَدُ مَعَكَ . فَأَتَاهُ بِمُحَمَّدِ بْنِ مَسْلَمَةَ - زَادَ هَارُونُ - فَشَهِدَ لَهُ يَعْنِي ضَرَبَ الرَّجُلُ بَطْنَ امْرَأَتِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ بَلَغَنِي عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ إِنَّمَا سُمِّيَ إِمْلاَصًا لأَنَّ الْمَرْأَةَ تَزْلِقُهُ قَبْلَ وَقْتِ الْوِلاَدَةِ وَكَذَلِكَ كُلُّ مَا زَلَقَ مِنَ الْيَدِ وَغَيْرِهِ فَقَدْ مَلِصَ .
Misvar ibn Maxrama (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar odamlar bilan ayolning (homilasini) tushirib yuborish (imlos) haqida kengashdi. Shunda Mugʻiyra ibn Shuʼba: «Men Rasululloh ﷺ buning haqida bir gʻurra — qul yoki choʻri (toʻlashga) hukm qilganlariga guvoh boʻldim», dedi. (Umar): «Senga (guvohlik berishda) hamroh boʻladigan kishini olib kel», dedi. Shunda u oldiga Muhammad ibn Maslamani olib keldi. Horun (quyidagini) ziyoda qildi: U unga guvohlik berdi — yaʼni bir kishi ayolining qornini urgani (haqida). Abu Dovud aytdi: Menga Abu Ubayddan yetib kelishicha, u (homila tushishi) imlos deb atalishining sababi shuki, ayol uni tugʻilish vaqtidan oldin sirgʻalib chiqarib yuboradi; xuddi shuningdek, qoʻldan yoki boshqasidan sirgʻalib ketgan har bir narsa ham malisa (sirgʻalib ketdi) deyiladi.