حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ غُلاَمًا، لأُنَاسٍ فُقَرَاءَ قَطَعَ أُذُنَ غُلاَمٍ لأُنَاسٍ أَغْنِيَاءَ فَأَتَى أَهْلُهُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا أُنَاسٌ فُقَرَاءُ . فَلَمْ يَجْعَلْ عَلَيْهِ شَيْئًا .
Ahmad ibn Hanbal bizga Muoz ibn Hishom orqali rivoyat qiladi: Menga otam Qatodadan, u Abu Nazradan, u Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi: Kambagʻal kishilarga tegishli bir qul boy kishilarga tegishli bir qulning qulogʻini kesib qoʻydi. Shunda uning (qulning) egalari Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Yo Rasululloh, biz kambagʻal kishilarmiz», dedilar. U zot esa unga (qulga) hech narsa (diyat) yuklamadilar.