حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ سُمَيَّةَ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّهُ اعْتَلَّ بَعِيرٌ لِصَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَىٍّ وَعِنْدَ زَيْنَبَ فَضْلُ ظَهْرٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِزَيْنَبَ " أَعْطِيهَا بَعِيرًا " . فَقَالَتْ أَنَا أُعْطِي تِلْكَ الْيَهُودِيَّةَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَهَجَرَهَا ذَا الْحِجَّةَ وَالْمُحَرَّمَ وَبَعْضَ صَفَرٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Safiyya bint Huyayyning bir tuyasi kasallanib qoldi. Zaynabning oldida esa ortiqcha ulov bor edi. Shunda Rasululloh ﷺ Zaynabga: «Unga bir tuya bergin», dedilar. U esa: «Men oʻsha yahudiy ayolga beraymi?», dedi. Bundan Rasululloh ﷺ gʻazablanib, undan Zulhijja, Muharram va Safarning bir qismida (ajralib) yuz oʻgirdilar.