حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمٌ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، قَالَ كُنْتُ أَسِيرُ بِالشَّامِ فَنَادَانِي رَجُلٌ مِنْ خَلْفِي فَالْتَفَتُّ فَإِذَا رَجَاءُ بْنُ حَيْوَةَ فَقَالَ يَا أَبَا عَوْنٍ مَا هَذَا الَّذِي يَذْكُرُونَ عَنِ الْحَسَنِ قَالَ قُلْتُ إِنَّهُمْ يَكْذِبُونَ عَلَى الْحَسَنِ كَثِيرًا .
Muhammad ibn Ubayd bizga, Sulaym Ibn Avndan (rivoyat qilib) aytdi: Men Shomda yoʻl yurar edim. Ortimdan bir kishi meni chaqirdi, men oʻgirildim, bas (qarasam) u Rajo ibn Hayva edi. U: «Ey Abu Avn, odamlar Hasandan zikr qilayotgan bu (gap) nima?» dedi. Men: «Albatta, ular Hasanga koʻp yolgʻon (soʻz) toʻnkamoqdalar», dedim.