حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، أَثْنَى عَلَى رَجُلٍ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ " قَطَعْتَ عُنُقَ صَاحِبِكَ " . ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ " إِذَا مَدَحَ أَحَدُكُمْ صَاحِبَهُ لاَ مَحَالَةَ فَلْيَقُلْ إِنِّي أَحْسِبُهُ كَمَا يُرِيدُ أَنْ يَقُولَ وَلاَ أُزَكِّيهِ عَلَى اللَّهِ " .
Abu Bakra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ ning huzurlarida boshqa bir kishini maqtadi. Shunda u zot unga: «Sen oshnangning boʻynini uzding», deb (buni) uch marta aytdilar. Soʻngra: «Sizlardan biri oshnasini maqtamasdan iloji boʻlmasa, ‹Men uni shunday deb hisoblayman›, desin — qanday demoqchi boʻlsa, (shunday); ‹Lekin men uni Allohning huzurida pok deb daʼvo qilmayman› (desin)», dedilar.