حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ غَزِيَّةَ، قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ، مِنْ قَوْمِي عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أُعْطِيَ عَطَاءً فَوَجَدَ فَلْيَجْزِ بِهِ فَإِنْ لَمْ يَجِدْ فَلْيُثْنِ بِهِ فَمَنْ أَثْنَى بِهِ فَقَدْ شَكَرَهُ وَمَنْ كَتَمَهُ فَقَدْ كَفَرَهُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ عَنْ شُرَحْبِيلَ عَنْ جَابِرٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ شُرَحْبِيلُ يَعْنِي رَجُلاً مِنْ قَوْمِي كَأَنَّهُمْ كَرِهُوهُ فَلَمْ يُسَمُّوهُ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimga bir narsa (inʼom) berilsa-yu, (qaytarishga) imkon topsa, uning evaziga (qaytarib) bersin; agar topa olmasa, uni (beruvchini) maqtasin. Kim uni maqtasa, albatta shukr qilibdi; kim uni yashirsa, albatta uni inkor (kufron) qilibdi», dedilar. Abu Dovud aytdi: Buni Yahyo ibn Ayyub Umora ibn Gʻaziyyadan, u Shurahbildan, u Jobirdan rivoyat qilgan. Abu Dovud aytdi: «Qavmimdan bir kishi» deganda nazarda tutilgan kishi Shurahbildir; goʻyo ular uni yomon koʻrgani uchun ismini aytmagan koʻrinadi.