حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُهَاجِرِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ قَائِدِ السَّائِبِ، عَنِ السَّائِبِ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلُوا يُثْنُونَ عَلَىَّ وَيَذْكُرُونِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَنَا أَعْلَمُكُمْ " . يَعْنِي بِهِ . قُلْتُ صَدَقْتَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي كُنْتَ شَرِيكِي فَنِعْمَ الشَّرِيكُ كُنْتَ لاَ تُدَارِي وَلاَ تُمَارِي .
Soyib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ ning huzurlariga keldim. (Atrofdagilar) meni maqtab, taʼriflay boshlashdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Men sizlardan uni yaxshiroq bilaman», dedilar, yaʼni uni (Soyibni) koʻzda tutib aytdilar. Men: «Rost aytdingiz, otam-onam sizga fido boʻlsin! Siz mening (savdoda) sherigim edingiz, naqadar yaxshi sherik edingiz! Na qarshilik qilardingiz, na janjallashardingiz», dedim.