حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، عَنْ خَالِدٍ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ - عَنْ خَالِدٍ، - يَعْنِي الْحَذَّاءَ - عَنْ أَبِي تَمِيمَةَ، عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ، عَنْ رَجُلٍ، قَالَ كُنْتُ رَدِيفَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَعَثَرَتْ دَابَّتُهُ فَقُلْتُ تَعِسَ الشَّيْطَانُ . فَقَالَ " لاَ تَقُلْ تَعِسَ الشَّيْطَانُ فَإِنَّكَ إِذَا قُلْتَ ذَلِكَ تَعَاظَمَ حَتَّى يَكُونَ مِثْلَ الْبَيْتِ وَيَقُولَ بِقُوَّتِي وَلَكِنْ قُلْ بِسْمِ اللَّهِ فَإِنَّكَ إِذَا قُلْتَ ذَلِكَ تَصَاغَرَ حَتَّى يَكُونَ مِثْلَ الذُّبَابِ " .
Abu al-Malih (rahimahulloh) bir kishidan rivoyat qiladi, u aytdi: Men Nabiy ﷺning ortlarida ulovga mingashib ketayotgan edim. Ulovlari qoqilib ketdi-da, men: «Shayton halok boʻlsin!» dedim. Shunda u zot: «‹Shayton halok boʻlsin›, dema. Chunki sen buni aytsang, u shu qadar kattalashadiki, hatto uy kabi boʻlib qoladi va: ‹Oʻz kuchim bilan (qildim)›, deydi. Balki: ‹Bismillah›, degin. Chunki sen buni aytsang, u shu qadar kichrayadiki, hatto pashsha kabi boʻlib qoladi», dedilar.