حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ مَوَالِي عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ الْعَدَوِيِّ حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرٍ أَنَّهُ قَالَ دَعَتْنِي أُمِّي يَوْمًا وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَاعِدٌ فِي بَيْتِنَا فَقَالَتْ هَا تَعَالَ أُعْطِيكَ . فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَمَا أَرَدْتِ أَنْ تُعْطِيهِ " . قَالَتْ أُعْطِيهِ تَمْرًا . فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَا إِنَّكِ لَوْ لَمْ تُعْطِيهِ شَيْئًا كُتِبَتْ عَلَيْكِ كِذْبَةٌ " .
Abdulloh ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: Bir kuni onam meni chaqirdi, Rasululloh ﷺ uyimizda oʻtirgan edilar. U (onam): «Hoy, kel, senga (bir narsa) beraman», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Unga nima bermoqchi eding?» dedilar. U: «Unga xurmo bermoqchi edim», dedi. Rasululloh ﷺ unga: «Bilginki, agar unga hech narsa bermaganingda, zimmangga bir yolgʻon yozilgan boʻlar edi», dedilar.