حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ الْمِصْرِيُّ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَقَالَ لاَ أَعْلَمُهُ إِلاَّ أَنَّهُ رَفَعَ الْحَدِيثَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ أَبُو نُعَيْمٍ عَنْ مُوسَى بْنِ قَيْسٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Said ibn Abu Saiddan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi: «Men buni faqat uning hadisni Nabiy ﷺga shu maʼnoda koʻtarganini bilaman, xolos», dedi. Abu Dovud aytdi: Buni Abu Nuʼaym, Muso ibn Qaysdan, u Muhammad ibn Ajlondan, u Saiddan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildi.