حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ رِبْعِيٍّ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا نَامَ قَالَ " اللَّهُمَّ بِاسْمِكَ أَحْيَا وَأَمُوتُ " . وَإِذَا اسْتَيْقَظَ قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتَنَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ " .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ uxlaganlarida: ‹Allohim, Sening isming bilan tirilaman va oʻlaman›, der edilar. Uygʻonganlarida esa: ‹Bizni oʻldirganidan soʻng tiriltirgan Allohga hamd boʻlsin, qaytish ham Unga (boʻladi)›, der edilar».