حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ إِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَفَانِي وَآوَانِي وَأَطْعَمَنِي وَسَقَانِي وَالَّذِي مَنَّ عَلَىَّ فَأَفْضَلَ وَالَّذِي أَعْطَانِي فَأَجْزَلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ اللَّهُمَّ رَبَّ كُلِّ شَىْءٍ وَمَلِيكَهُ وَإِلَهَ كُلِّ شَىْءٍ أَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ " .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilishicha, Rasululloh ﷺ oʻrinlariga yotganlarida: «Alhamdu lillahillaziy kafaniy va aavaniy va atʼamaniy va saqoniy, vallaziy manna alayya fa afzala, vallaziy aʼtoniy fa ajzala. Alhamdu lillahi ala kulli hal. Allohumma Rabba kulli shayʼin va malikahu va ilaha kulli shayʼin, aʼuzu bika minan-nar (Menga kifoya qilgan, meni qoʻrigan, meni taomlantirgan, meni sugʻorgan, menga inʼom qilib (uni) mukammal qilgan va menga ato etib (uni) moʻl qilgan Zotga hamdlar boʻlsin. Har bir holatda Allohga hamdlar boʻlsin. Ey Alloh, har bir narsaning Rabbi va Egasi, har bir narsaning Ilohi, men Senga sigʻinib doʻzaxdan panoh tilayman)», der edilar.