حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، أَنَّ أَبَا مُوسَى، اسْتَأْذَنَ عَلَى عُمَرَ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ . قَالَ فِيهِ فَانْطَلَقَ بِأَبِي سَعِيدٍ فَشَهِدَ لَهُ فَقَالَ أَخَفِيَ عَلَىَّ هَذَا مِنْ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَلْهَانِي السَّفْقُ بِالأَسْوَاقِ وَلَكِنْ سَلِّمْ مَا شِئْتَ وَلاَ تَسْتَأْذِنْ .
Ubayd ibn Umayr (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Abu Muso Umardan (uyiga) kirishga izn soʻragan, — shu qissa bilan (rivoyat qiladi). Unda shunday deyilgan: U Abu Said bilan ketdi, Abu Said esa unga guvohlik berdi. Shunda (Umar): «Rasululloh ﷺ ning ishidan bu menga maxfiy qolgan ekanmi? Bozorlardagi savdo-sotiq meni (bundan) gʻofil qilibdi. Endi xohlaganingcha salom bergin-u, izn soʻrama», dedi.