حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّهُ ذَهَبَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي دَيْنِ أَبِيهِ فَدَقَقْتُ الْبَابَ فَقَالَ " مَنْ هَذَا " . قُلْتُ أَنَا . قَالَ " أَنَا أَنَا " . كَأَنَّهُ كَرِهَهُ .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u otasining qarzi haqida Paygʻambar ﷺ huzuriga bordi. (U dedi:) «Men eshikni taqillatdim. (Paygʻambar ﷺ): ‹Kim u?› dedilar. Men: ‹Men›, dedim. ‹Men, men!› dedilar. Goʻyo bu (javobni) yoqtirmaganday boʻldilar».